Het verhaal van Tom
Terug naar alle verhalen“Je bent er niet alleen als behandelaar, maar ook als mens. Je kijkt naar wat een kind of jongere op een bepaald moment nodig heeft, hoe je rust kunt brengen of juist duidelijke uitleg kunt bieden. Die afstemming vind ik mooi aan mijn werk.”
“Ik ervaar veel professionele ruimte. Ik kan mijn werk invullen op de manier waarvan ik denk dat die het beste is. Dat vertrouwen voel je.”
Wanneer Tom vertelt over zijn werk, hoor je meteen hoe bevlogen hij is. Hij is verpleegkundig specialist bij Yulius en werkt met kinderen en jongeren die autisme hebben. De reden dat hij dit al 12,5 jaar met zoveel energie doet, vat hij zelf kort samen: “Ik wil iets betekenen in het leven van mensen. Als ik zie dat het beter met iemand gaat en dat ik daaraan heb kunnen bijdragen, dan is mijn dag geslaagd.”
Écht iets bijdragen
Wat Tom raakt in zijn werk, is de kwetsbaarheid waar kinderen en jongeren soms mee binnenkomen en hoe je vervolgens samen de weg vooruit zoekt. “Het gaat meestal niet in grote sprongen. Soms zie je pas na weken of maanden iets veranderen, maar als dat gebeurt, geeft dat ongelooflijk veel voldoening.”
Hij ervaart het als een voorrecht om een tijd met jongeren en hun ouders mee te lopen. “Je bent er niet alleen als behandelaar, maar ook als mens. Je kijkt naar wat iemand op een bepaald moment nodig heeft, hoe je rust kunt brengen of juist duidelijke uitleg kunt bieden. Die afstemming vind ik mooi aan mijn werk.”
Cure en care
Tom combineert als verpleegkundig specialist verschillende rollen in zijn werk; diagnostiek, behandeling en leiderschap. “Aan de ene kant sluit ik aan bij de belevingswereld van jongeren. Aan de andere kant beoordeel ik welke behandelingen passen, of ik medicatie inzet of juist naar andere therapieën kijk.”
Hij werkt altijd vanuit een verpleegkundige basis. “Ik voeg ‘cure’ toe, maar laat ‘care’ nooit los. Ik blijf kijken naar de mens achter de klachten. Welke aandacht, behandeling of uitleg heeft iemand nodig? Dat kenmerkt naar mijn idee bij uitstek het vak van de verpleegkundig specialist.”
Anders geprogrammeerd brein
Tom vindt het interessant dat het brein bij jongeren met autisme net even anders geprogrammeerd is dan het neuro typisch brein. Vaak gaat autisme gepaard met de andere klachten, zoals stemmingsklachten, angstklachten, dwanggerelateerde klachten, trauma. Tom vertelt: “We werken hier voornamelijk met een combinatie van beiden. We kijken naar wat iemand heeft meegemaakt en welke route er al doorlopen is. De leidende vraag blijft altijd: Wat heeft deze jongere nu nodig?”
Best mogelijke resultaat
Het werk is dynamisch. “Mijn dag is nooit hetzelfde. Ik heb poli-afspraken, kliniekmomenten en soms gebeurt er iets onverwachts. Ik moet flexibel zijn en goed kunnen onderbouwen waarom ik iets doe.” Soms zijn ouders en behandelaars het niet meteen eens over de beste aanpak. “Dan is het mijn taak om goed uit te leggen waarom ik een bepaalde route voorstel. Ik neem iedereen mee in het verhaal, zodat we samen tot het best mogelijke resultaat komen. Dat vraagt zorgvuldigheid en duidelijkheid.”
Snel schakelen
Naast zijn werk als verpleegkundig specialist op de kliniek en polikliniek werkt Tom ook mee in de crisisdienst. “Een mooie verrijking op mijn werk met de kinderen en jongeren die autisme hebben. Binnen de crisisdienst zie ik weer hele andere ziektebeelden en moet ik ook snel kunnen schakelen in wat die persoon in die situatie nodig heeft. Er wordt op een andere manier beroep gedaan op mijn inschattingsvermogen en creativiteit.”
Een hecht team
Tom vindt Yulius een prettige organisatie om voor te werken. “Ik ervaar veel professionele ruimte,” vertelt Tom. “Ik kan mijn werk invullen op de manier waarvan ik denk dat die het beste is. Dat vertrouwen voel je.”
Wat heel fijn is: “Yulius is groot genoeg om veel te kunnen bieden, maar klein genoeg om elkaar nog echt te kennen.” Ook op De Steiger voelt hij zich thuis. “Ik werk in een hecht team waar de deuren letterlijk openstaan. Doordat we elkaar makkelijk weten te vinden om te sparren, heb je hier nooit het gevoel dat je er alleen voor staat.”
Ruimte om te groeien
Vanaf het moment dat Tom binnenkwam als verpleegkundige, kreeg hij ruimte om stappen te zetten. “Ik heb hier mijn opleiding tot verpleegkundig specialist kunnen doen. Ook nu krijg ik volop kansen om me te ontwikkelen.” Zo is hij voorzitter van de vakgroep verpleegkundig specialisten ggz en de geneesmiddelencommissie. “We bespreken ontwikkelingen in het vak en hoe we ons werk verder kunnen verbeteren.” Daarnaast is hij betrokken bij de opzet van de multidisciplinaire behandelstaf. “Hier denken we mee over de inhoudelijke ontwikkeling van de organisatie. Dat is leuk én belangrijk. Die ontwikkelruimte maakt dat ik blijf kiezen voor Yulius.”