Met een achtergrond in softwareontwikkeling en human-centered design maakte Threy vorig jaar bewust de overstap naar de ggz. Als projectmanager binnen de directie Volwassenenpsychiatrie houdt hij zich bezig met digitalisering, procesverbetering en passende zorg. Niet om de technologie zelf, maar om professionals zo goed mogelijk te ondersteunen in hun werk.

Sinds zijn achttiende is Threy ondernemer. Vanuit verschillende rollen werkte hij aan digitale producten, dienstverlening en processen voor uiteenlopende organisaties, waaronder het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, de gemeente Rotterdam en de Nederlandse Loterij. “Op een gegeven moment wilde ik die ervaring inzetten op een plek waar verbeteren niet alleen gaat over tijd of geld, maar ook over maatschappelijke impact. Toen ik de vacature bij Yulius zag, leek me dit een mooie kans.”

Hij hoeft daarvoor niet zelf cliënten of patiënten te behandelen. “Ik kan ervoor zorgen dat de mensen die dat wel doen, hun werk zo goed mogelijk kunnen doen. Dat klinkt misschien indirect, maar ik vind dat juist interessant. Als je een proces slimmer maakt of een systeem beter laat werken, kan dat uiteindelijk betekenen dat een zorgprofessional meer tijd en ruimte heeft voor een cliënt of patiënt. Daar zit voor mij de waarde.”

Ook persoonlijk voelde de overstap naar de ggz voor Threy logisch. “Van jongs af aan heb ik gezien wat een psychische aandoening met iemand en zijn omgeving kan doen. Mijn oom raakte in een psychose en was daarna eigenlijk nooit meer helemaal dezelfde. Ik zag hoe zwaar dat voor hem was, maar ook voor mijn tante en de rest van de familie. Tegelijkertijd heb ik ervaren hoeveel een betrokken netwerk kan betekenen. Later zag ik bij een buurman hoe goede hulp wél het verschil kan maken. Die ervaringen hebben me laten zien hoe belangrijk goede zorg én de mensen om iemand heen zijn.”

Veel vragen, verschillende perspectieven
Binnen de volwassenenpsychiatrie komen complexe zorgvragen, hoge werkdruk en samenwerking tussen verschillende disciplines samen. Threy ziet mogelijkheden om met goede processen en slimme digitale oplossingen het werk beter te ondersteunen. Daarbij kijkt hij niet alleen naar wat technologie kan opleveren, maar ook naar de grenzen en voorwaarden voor een goede toepassing. “Bij AI letten we bijvoorbeeld niet alleen naar de mogelijke voordelen, maar kijken we vooral ook naar wat de technologie nog niet kan, welke risico’s dat in de praktijk met zich meebrengt en welke oplossing het beste past bij onze eisen en werkwijze. Verder onderzoeken we hoe we dit privacy- en datatechnisch verantwoord kunnen inzetten, zonder dat patiëntgegevens in het systeem achterblijven, en welke prijsstructuur het beste past. Ook als modellen slimmer worden en misschien dus goedkoper worden of meer gaan kosten.” Threy noemt nog wat voorbeelden van projecten waar hij zich mee bezighoudt. Zo werkt hij aan de inzet van Minddistrict, een digitaal platform voor online behandeling en ondersteuning binnen de ggz, en aan het verbeteren van medicatieprocessen. Binnen de acute keten is hij betrokken bij de Verkeerstoren, die collega’s meer inzicht geeft in beschikbare capaciteit, ruimte en doorstroom.

“Het mooie vind ik dat die vraagstukken heel verschillend zijn, maar uiteindelijk steeds draaien om dezelfde vraag hoe we het voor professionals beter en makkelijker kunnen maken.” Voor het antwoord, werkt Threy nauw samen met zorgprofessionals, managers, ICT, functioneel beheer, privacycollega’s en leveranciers. “Iedereen kijkt vanuit zijn eigen rol en ervaring naar een vraagstuk. Dat maakt het soms ingewikkeld, maar wat mij betreft vooral interessant. Je ontdekt vaak pas wat er echt nodig is als je verschillende perspectieven naast elkaar legt.”

De praktijk bepaalt
Die verschillende perspectieven zijn vooral belangrijk wanneer een idee de stap naar de praktijk maakt. “Wat mij aanspreekt bij Yulius, is dat de maatschappelijke betekenis van het werk hier heel dichtbij is. Je merkt hoeveel betrokkenheid er is bij cliënten en patiënten en hoeveel collega’s willen bijdragen aan betere zorg.”

Daarom betrekt hij zorgprofessionals actief bij projecten. “Zij weten als geen ander hoe het er in de praktijk aan toegaat. Zij zien waar iets goed werkt, maar ook waar een oplossing op papier misschien mooi lijkt en in de praktijk helemaal niet handig is of iets dat nog niet goed werkt. Misschien is dat minder leuk om te horen, maar uiteindelijk wordt de oplossing waar je aan werkt daar wel beter van.”

Eerst proberen, dan verbeteren
Spraakgestuurd rapporteren met behulp van AI is daar een goed voorbeeld van. Samen met collega’s onderzoekt Threy welke software zorgprofessionals kan helpen om gesprekken sneller en gemakkelijker vast te leggen. Het uitgangspunt is of een rapportage na een gesprek grotendeels automatisch worden opgesteld.

Om te ontdekken of de technologie in de praktijk werkt, werden collega’s actief bij de test betrokken. “Ze speelden fictieve gesprekken na, praatten bewust door elkaar heen en voegden omgevingsgeluid toe. Zo ontstond een realistische test die veel bruikbare informatie opleverde. De rapportages bleken soms nog correcties nodig te hebben, maar het aanpassen ervan kostte minder tijd dan alles zelf uitschrijven. Die tijd kan uiteindelijk teruggaan naar de cliënt en patiënt. Ik merk dat mijn bijdrage verschil maakt wanneer professionals zeggen: “Dit helpt mij echt”, maar ook wanneer zij eerlijk aangeven wat nog niet werkt. Die praktijkervaring helpt ons om oplossingen beter en veiliger te maken voordat we ze breder invoeren.”

Threy besluit: “Mijn technische achtergrond zorgt ervoor dat ik vanuit een bepaald perspectief naar de zorg kijk. Tegelijkertijd leer ik juist door de samenwerking met mensen uit de praktijk iedere dag weer hoe belangrijk de menselijke kant is. Die twee kanten vullen elkaar mooi aan. Dat maakt dit werk interessant voor mensen die van afwisseling houden en zowel analytisch als mensgericht zijn. Je werkt met technologie, processen en organisatievraagstukken, maar uiteindelijk draait het steeds om mensen. Dat maakt het werk uitdagend én betekenisvol.”