Jacqueline werkt als sociaal psychiatrisch verpleegkundige (SPV) bij de crisisdienst van Yulius. Ze zit al veertig jaar in het vak, waarvan de laatste vijf
jaar bij Yulius. “Samen met een psychiater of een arts in opleiding tot specialist voer ik beoordelingsgesprekken met onder meer suïcidale mensen, mensen met psychotische stoornissen of mensen met ontregelde stemmingsstoornissen. Ik weet nooit wat de dag brengt, dus ik begin altijd blanco.”

Tijdens een beoordeling kijkt ieder vanuit zijn eigen vakgebied naar de situatie. Samen met de psychiater breng ik in kaart wat er aan de hand is en wat een persoon
nodig heeft. Kan iemand naar huis of zijn er andere dingen nodig?

Een complete blik
Jacqueline vindt haar werk leuk en uitdagend. “Dat komt onder meer door het contact met verschillende ketenpartners. Huisartsen, politie, ambulance, ziekenhuizen of
behandelaren van Yulius vragen soms iets wat de crisisdienst niet kan bieden. Het geeft me voldoening als ik op mijn eigen stukje kan blijven en een ketenpartner
tegelijkertijd het gevoel kan geven dat diegene gehoord wordt.” Ze schetst het voorbeeld van een 70-jarige vrouw die plotseling psychotisch werd. “Een huisarts wil zo’n vrouw dan eerst door ons laten beoordelen, voordat hij verder onderzoekt. Maar je doet iemand tekort als je niet eerst goed onderzoekt. Het is belangrijk dat we voorkomen dat we alleen symptomen behandelen in plaats van de oorzaak aanpakken. Dat spanningsveld vind ik interessant.”

Betekenisvol
Jacqueline houdt van de dynamiek van haar werk. “Ik ben altijd benieuwd hoe de dag gaat lopen en wat ik mee ga maken. Zolang het beheersbaar blijft en mensen niet
met stoelen gaan gooien, mag het van mij soms best knetteren. Je weet in dit vak dat je gekkigheid meemaakt, maar er zit altijd een begin en eind aan. Bij een afronding
kan ik het ook echt loslaten.”

Jacqueline heeft aandacht voor detail en heeft een sterk observatievermogen. Ze voelt verhoudingen goed aan. Dat helpt haar in haar werk. “Je kunt mij ’s nachts
wakker maken om beoordelingen te doen voor iemand die psychotisch of manisch ontregeld is. Juist in een crisissituatie kunnen we veel betekenen.” Ze legt uit:
“Iemand die manisch psychiatrisch ontregeld is, kan thuis de boel op stelten zetten terwijl het hele systeem is uitgeput. Het is betekenisvol als je zo’n persoon op kunt
nemen en kunt zorgen dat diegene de juiste behandeling krijgt. Zeker ook omdat de familie zich dan gehoord voelt en niet het idee heeft er alleen voor te staan. Door de
juiste zorg te geven, helpen we mensen een stap verder en dat voelt iedere keer opnieuw geweldig.”

Zorgvuldig afwegen
Een gedwongen opname is een vorm van vrijheidsberoving. Daarom is een zorgvuldige afweging volgens Jacqueline essentieel. “Wettelijk is dit heel duidelijk
vastgelegd. We wegen zorgvuldig af of een opname in gedwongen kader proportioneel is in verhouding tot het ziektebeeld en de situatie. Daarbij moet het
bijdragen aan iemands herstel en kijken we ook altijd naar een stukje veiligheid.”

Blijven leren
Jacqueline begon na haar verpleegkundige opleiding als psychiatrisch verpleegkundige en specialiseerde zich daarna tot sociaal psychiatrisch
verpleegkundige. Vervolgens deed ze jarenlang ambulante ervaring op. “Bij Yulius zijn er ruime mogelijkheden om je verder te ontwikkelen. Intern bijvoorbeeld met cursussen op het gebied van triage. Werken bij de crisisdienst is vooral learning on the job.”

Niet leiden door emotie
Het werk vraagt volgens Jacqueline dat je iedere dag ‘aan’ staat. “Het lijden van anderen kan me raken. Ik ben me daarvan bewust maar laat me hier niet door leiden,
anders zou ik mijn werk niet kunnen doen.” Een goede organisatie en een veilig team zijn daarbij belangrijk. “Ik vind Yulius een fijne, kleine organisatie. De lijnen zijn kort. Dat werkt prettig. Ook het team van de crisisdienst is fijn. Er is altijd ruimte om heftige situaties na te bespreken. We overleggen met elkaar en collega’s zijn goed benaderbaar. Je hoeft ze maar te bellen als je iets nodig hebt.” Tegelijkertijd blijft Jacqueline kritisch kijken naar wat beter kan. “Soms zou het goed zijn om iemand na een dag of drie nog een keer terug te zien. We hebben helaas geen opvolgbeleid waarin we nog eens kunnen afstemmen met een psychiater. Daar zit in mijn ogen een kwaliteitsverbetering.”

Scherpte en betrokkenheid
Na veertig jaar in het vak weet Jacqueline dat werken in de crisisdienst vraagt om scherpte, betrokkenheid en het vermogen om na een heftige situatie weer verder te
gaan. Ze weet nooit wat de dag brengt en juist dat maakt haar werk interessant. Misschien is dat wat Jacqueline na veertig jaar nog steeds drijft: niet weten wat je te
wachten staat, maar wel weten dat je er écht voor iemand kunt zijn op het moment dat het erop aankomt.”

Wil jij er net als Jacqueline zijn als het er écht toe doet? Zet jouw expertise in als sociaal psychiatrisch verpleegkundige bij het team van de 24/7 bereikbare crisisdienst. Maak het verschil. Bekijk de vacature en solliciteer!